Finansowanie pomostowe
Strona główna / Aktualności / Bo zupa była za słona

Bo zupa była za słona

Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej weszła w życie w dniu 1 sierpnia 2014 r., w maju 2014 r. osiągnięty został bowiem minimalny próg 10 ratyfikacji. Konwencja została otwarta do podpisu w Stambule w dniu 15 maja 2011 r. Zgodnie ze stanem na 5 lutego 2015 r. Konwencję podpisało 37 z 47 państw Rady Europy (w tym 23 z 28 państw członkowskich UE) a ratyfikowało ją 16 państw (9 państw UE): Albania, Czarnogóra, Portugalia, Turcja, Włochy, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Austria, Dania, Hiszpania, Angora, Szwecja, Malta, Monako, Słowenia oraz Francja. Powodem decyzji o powstaniu konwencji jest zauważenie faktu, że zjawisko przemocy jest związane z płcią. Ofiarami przemocy są najczęściej kobiety; 45% kobiet w UE deklaruje, że co najmniej raz padło ofiarą przemocy ze względu na płeć; 40-45% kobiet doświadczyło molestowania seksualnego w pracy. Szacuje się, że w Europie w wyniku przemocy ze względu na płeć codziennie umiera 7 kobiet. Z przeprowadzonych w 2010 r. badań Eurobarometru wynika, że zjawisko przemocy wobec kobiet jest znane obywatelom (98% procent badanych) i bardzo częste (co czwarta osoba zna kobietę będącą ofiarą przemocy domowej, a co piąta zna sprawcę przemocy)(1). Większości aktów przemocy wobec kobiet dokonują mężczyźni z bezpośredniego otoczenia ofiar, głównie partnerzy lub byli partnerzy (2) Na szczeblu europejskim brak było do tej pory dostatecznie szczegółowych postanowień zobowiązujących państwa do podjęcia kompleksowych działań na rzecz zwalczania przemocy wobec kobiet. Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej jest pierwszym aktem prawnym na szczeblu europejskim, który całościowo traktuje sprawę przeciwdziałania i zwalczania przemocy wobec kobiet, a także przemocy domowej. Celem konwencji jest: – zapobieganie i zwalczanie przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, – eliminacja wszelkich form dyskryminacji kobiet oraz wspieranie równości kobiet i mężczyzn, w tym poprzez wzmocnienie pozycji kobiet, – stworzenie szeroko zakrojonych strategii na rzecz ochrony i wsparcia wszystkich ofiar przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, – ochrona ofiar przemocy, – skuteczne ściganie i karanie sprawców przemocy. Kształt postanowień konwencji odzwierciedlają leżące u jej podstaw, wskazane w preambule, założenia, że, m.in.: – realizacja równouprawnienia kobiet i mężczyzn de jure i de facto stanowi kluczowy element zapobiegania przemocy wobec kobiet, – przemoc domowa dotyka kobiety w nieproporcjonalnie większym stopniu oraz że mężczyźni mogą również być jej ofiarami, – przemoc wobec kobiet jest manifestacją nierównego stosunku sił między kobietami a mężczyznami na przestrzeni wieków, który doprowadził do dominacji mężczyzn i dyskryminacji kobiet, a także uniemożliwił pełną poprawę sytuacji kobiet, – strukturalny charakter przemocy jest uwarunkowany płcią, oraz że przemoc wobec kobiet stanowi jeden z podstawowych mechanizmów społecznych, za pomocą którego kobiety są spychane na podległą wobec mężczyzn pozycję dzieci są ofiarami przemocy domowej, również jako świadkowie przemocy w rodzinie. W preambule Konwencji jaki i w raporcie wyjaśniającym, podkreśla się związek pomiędzy osiąganiem równości płci a eliminacją przemocy wobec kobiet zarówno w prawie jak i w praktyce. Równość płci zmniejsza zagrożenie przemocą, dlatego też zapobieganie przemocy wiąże się z promowaniem równości płci rozumianej jako równość szans kobiet i mężczyzn, solidarne i sprawiedliwe dzielenie się prawami i obowiązkami, zarówno w życiu rodzinnym jak i zawodowym. Zapobieganie przemocy wobec kobiet to także podejmowanie niezbędnych działań by promować zmianę społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn, tak by wykorzenić uprzedzenia, zwyczaje, tradycje oraz inne praktyki oparte na idei niższości kobiet lub na stereotypowym postrzeganiu ról społecznych kobiet i mężczyzn. Konwencja wyraźnie zachęca państwa do stosowania jej postanowień wobec wszystkich ofiar przemocy domowej.

Sprawdź także

Utajnienie WSA i NSA

Wystąpienie do NSA i WSA w sprawie kierowania spraw na posiedzenia niejawne Stowarzyszenie Interwencji Prawnej …

Strona główna / Aktualności / Bo zupa była za słona

Bo zupa była za słona

Przesłanie plakatu, który przed kilku laty ?lansował? Dni Walki z Przemocą Wobec Kobiet już weszło do obiegu kulturowego Polaków. Kobieta z podbitymi oczami i napis ? bo zupa była za słona? istnieje w społecznym obiegu; co prawda, nie zawsze w pozytywnym kontekście, ale z całą pewnością nikogo nie pozostawia obojętnym. Problem nadal istnieje.
Międzynarodowa kampania w tym roku ruszyła 25 listopada. Właśnie tego dnia przypadał Międzynarodowy Dzień Walki z Przemocą Wobec Kobiet. W akcję włączył się także pełnomocniczka rządu ds. równego traktowania Agnieszka Kozłowska-Rajewicz. Międzynarodowa kampania 16 Dni Przeciwko Przemocy wobec Kobiet, która potrwa do 10 grudnia, ma zwracać uwagę na to, że przemoc wobec kobiet jest łamaniem podstawowych praw człowieka. Co roku w przedsięwzięciu uczestniczą miliony ludzi, tysiące organizacji pozarządowych i przedstawiciele rządów. Przemoc wobec kobiet wyzwaniem dla polityki państwa. Jednym z wydarzeń w Polsce będzie konferencja „Rząd równych szans – administracja przeciw przemocy wobec kobiet”. Organizuje ją pełnomocniczka rządu ds. równego traktowania we współpracy z Uniwersytetem Jagiellońskim oraz Szkołą Główną Handlową.
16 Dni Przeciw Przemocy wobec Kobiet
Międzynarodowa kampania organizowana jest od 1991 z inicjatywy Centrum na rzecz Globalnego Przywództwa Kobiet. Jej pomysłodawcy za cel stawiają sobie wyeliminowanie wszelkich form przemocy ze względu na płeć. Średnio co roku w kampanii bierze udział ponad 2 tys. organizacji w blisko 160 krajach.
Przemoc wobec kobiet
Tylko w 2011 w Polsce zgłoszono 86 tys. spraw związanych z przemocą domową. Średnio 150 kobiet rocznie umiera w wyniku tzw. nieporozumień domowych. Według danych Ministerstwa Sprawiedliwości większość ofiar przemocy w rodzinie to kobiety (w dalszej kolejności małoletni), a przeważająca liczba sprawców to mężczyźni. Bardzo często ofiarami przemocy domowej są też dzieci – świadkowie. Wiele przypadków przemocy wobec dzieci i kobiet nigdy nie zostaje zgłoszonych i tym samym nie odnotuje się ich w żadnych statystykach. Tymczasem 45 proc. kobiet w UE deklaruje, że co najmniej raz padło ofiarą przemocy ze względu na płeć. Szacuje się, że w Europie w wyniku przemocy ze względu na płeć codziennie umiera siedem kobiet. Z przeprowadzonych w 2010 r. badań Eurobarometru wynika, że zjawisko przemocy jest znane badanym (tak twierdzi 98 proc.) i bardzo częste (co czwarta osoba zna kobietę będącą ofiarą przemocy domowej, a co piąta zna sprawcę przemocy).

Sprawdź także

Utajnienie WSA i NSA

Wystąpienie do NSA i WSA w sprawie kierowania spraw na posiedzenia niejawne Stowarzyszenie Interwencji Prawnej …