title poprawny.pl
Ładowanie wątków...
   zamów wypisz 
 

Z.Ziobro "ściga" niezawisłych sędziów
Krajowa Rada Sądownictwa ma obowiązek reagować na wszelkie działania, które stanowią zagrożenie dla niezależności sądów i niezawisłości sędziów, a także godzą w wizerunek wymiaru sprawiedliwości. Źródłem praw i obowiązków Rady w tym zakresie jest art. 186 ust. 1 Konstytucji RP. Ochrona wyżej wymienionych wartości leży w interesie

każdego obywatela, gdyż zapewnia mu dostęp do rzetelnego, bezstronnego i kompetentnego sądu. Dlatego też w związku z działaniami jednostek prokuratury prowadzonymi wobec sędziów Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie i Sądu Okręgowego w Rzeszowie, Krajowa Rada Sądownictwa stwierdza, co następuje. W ostatnim czasie, Krajowa Rada Sądownictwa obserwuje nasilające się działania jednostek prokuratury, w oczywisty i nieuprawniony sposób wywierające wpływ na niezawisłość sędziowską. Z komunikatu Prokuratury Regionalnej w Katowicach wynika, że w sprawie dotyczącej bezpośrednio interesów procesowych i osobistych Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, w dniu 3 lutego 2017 r. Prokuratura Regionalna w Katowicach pod sygn. akt RP V Ds. 2.2017 wszczęła śledztwo „w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków, w okresie przełomu trzeciego i czwartego kwartału 2014 r. do dnia 9 maja 2016 r. przez sędzię przewodniczącą jednoosobowego składu Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, w toku postępowania o sygn. akt XIV K 709/11/S, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k.”
      W ocenie Rady, tak opisany przedmiot śledztwa jednoznacznie wskazuje, że wszczynając je „w sprawie”, prokuratura w rzeczywistości prowadzi postępowanie przeciwko konkretnemu sędziemu, tym bardziej, że postanowienie z dnia 9 maja 2016 r. zostało wydane przez Sąd w składzie jednoosobowym. W ten sposób omijana jest procedura uzyskania zgody na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej (tzw. uchylenia immunitetu). Opisane wyżej śledztwo dotyczy wydania przez Sąd postanowienia z dnia 9 maja 2016 r. o przyznaniu Śląskiemu Uniwersytetowi Medycznemu w Katowicach kwoty 371.648,98 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie pisemnej opinii uzupełniającej. Należy podkreślić, że postępowanie sądowe w sprawie XIV K 709/11/S nie zostało dotąd zakończone, prokuratura bierze w nim udział w charakterze strony. Rada przypomina, że postanowienie o przyznaniu kosztów jest orzeczeniem sądu wydawanym w toku postępowania sądowego i podlega zaskarżeniu. W realiach powyższej sprawy, na skutek zażalenia prokuratora, przedmiotowe postanowienie Sądu zostało uchylone przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z 27 stycznia 2017 r. o sygn. akt IV Kz 381/16. Prokurator skorzystał już zatem ze swojego ustawowego uprawnienia do kontroli zgodności z prawem orzeczenia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie w przedmiocie przyznania kosztów za opinię uzupełniającą. Krajowa Rada Sądownictwa podkreśla, że to Konstytucja gwarantuje zasadę dwuinstancyjności postępowania sądowego oraz prawo do zaskarżenia orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Te instytucje służą kontroli orzeczeń sądów. Przede wszystkim jednak należy podkreślić, że działania prokuratury obejmujące prowadzenie śledztwa de facto wobec sędziego i mające za swój przedmiot konkretne czynności procesowe, jakie sędzia podejmuje w toku sprawy – przed jej prawomocnym zakończeniem, godzi w konstytucyjne gwarancje niezawisłości sędziego i jest formą szykany i niedozwolonego nacisku zarówno w stosunku do sędziów, jak i organów sądów. Wymiar sprawiedliwości nie może funkcjonować w warunkach zastraszania i wywierania wpływu sędziów. Prokurator, jako strona postępowania karnego, może korzystać z prawa do instancyjnej weryfikacji orzeczeń sądów. Jest to działanie pożądane i – jak się okazało w niniejszej sprawie – skuteczne. W ocenie Rady, prowadzenie postępowania karnego w związku z wydaniem przez sędziego nieprawomocnego orzeczenia, które zostało uchylone w ramach kontroli instancyjnej, nie może zostać ocenione inaczej, jak próba wywarcia nieuprawnionego wpływu na władzę sądowniczą oraz działanie mające podważyć bezstronność składu orzekającego Sądu. Oceny tej dowodzi treść wniosku prokuratury o wyłączenie ww. sędziego od orzekania w sprawie XIV K 709/11/S, w którym sformułowano pod adresem sędziego również inne, całkowicie bezpodstawne insynuacje. Podobnie należy ocenić wypowiedź Prokuratora Generalnego, który poinformował, że zlecił właściwym jednostkom prokuratury ustalenie, czy skład orzekający Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie dopuścił się przestępstwa przez odmowę zastosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego. Działanie takie jest w istocie nielegalnym środkiem nacisku na sędziów, którzy rozpoznają wnioski prokuratorów o zastosowanie tymczasowego aresztowania w postępowaniu karnym. Powstaje wrażenie, że każdy sędzia, który odmówi uwzględnienia wniosku prokuratora jako strony postępowania sądowego, naraża się na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Takie postępowanie Ministra Sprawiedliwości bezpośrednio godzi w niezawisłość sędziów i pozbawia obywateli prawa do niezależnego i bezstronnego sądu. W ocenie Rady, poważne wątpliwości budzą również działania organów ścigania, polegające na przeszukaniu pomieszczeń mieszkalnych sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, choć przeszukanie to dotyczyło dokumentacji, która – jak wynika z pisma tego sędziego – zostałaby wydana właściwym organom na wezwanie. Zastosowanie w tej sprawie przeszukania, które jest instytucją procesową intensywnie ingerującą w prawa i wolności obywatelskie, może być uznane za próbę zastraszania i wywierania wpływu na osoby piastujące funkcje publiczne. Krajowa Rada Sądownictwa podnosi, że opisane wyżej działania organów powołanych do ścigania przestępstw i ochrony prawnej, są wykorzystywane instrumentalnie, co niewątpliwie osłabia poczucie bezpieczeństwa obywateli i zaufanie do bezstronności organów państwa wymiaru sprawiedliwości. Działania prokuratury muszą pozostawać w zgodzie z podstawowymi zasadami funkcjonowania państwa prawa. Mając powyższe na uwadze, Rada przypomina, że do podstawowych gwarancji niezależności i bezstronności sądownictwa należy immunitet sędziowski. Zgodnie z art. 181 Konstytucji RP, sędzia nie może być, bez uprzedniej zgody sądu określonego w ustawie, pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony wolności. Sędzia nie może być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się prezesa właściwego miejscowo sądu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. Rada przypomina, że immunitet sędziowski „jako uprawnienie o charakterze publicznym, polega na przyznaniu sędziom szczególnego, ściśle określonego uprawnienia zwalniającego ich z podlegania powszechnie wiążącym obowiązkom prawnym ze względu na konieczność zapewnienia wymiarowi sprawiedliwości oraz obywatelom wykonywania zadań jurysdykcyjnych w sposób wolny od jakichkolwiek wpływów i nacisków” (zob. wyrok SN z 4 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II CSK 407/13, OSNC 2015, Nr 4, poz. 47). „Celem tej instytucji jest ochrona zaufania publicznego do wymiaru sprawiedliwości, a nie ochrona grupy funkcjonariuszy państwowych przed odpowiedzialnością karną za popełnione przestępstwa” (zob. uchwała SN z 16 grudnia 2005 r., SNO 44/05, OSNSD 2005, Nr 1, poz. 24). Istotą immunitetu sędziowskiego jest „niezależne, wolne od nacisków działanie wymiaru sprawiedliwości, ochrona niezależności sądów i rzetelności wymierzania sprawiedliwości przez sądy, a także ochrona niezawisłości poszczególnych sędziów i zapewnienie im możliwości prawidłowego orzekania” (por. wyrok TK z 2 kwietnia 2015 r. o sygn. akt P 31/12, OTK-A 2015, Nr 4, poz. 44). Rada przypomina, że pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wymaga uprzedniej zgody sądu dyscyplinarnego. Uzyskanie zgody sądu dyscyplinarnego jest zatem niezbędne dla przedstawienia sędziemu zarzutów. W ocenie Rady, zgoda sądu dyscyplinarnego jest niezbędna również dla prowadzenia postępowania przygotowawczego przed przedstawianiem zarzutów, gdy okoliczności sprawy wskazują, że postępowanie to w istocie dotyczy odpowiedzialności karnej skonkretyzowanej osoby, pełniącej urząd sędziego. Rada stoi również na stanowisku, że zgoda sądu dyscyplinarnego jest niezbędna również dla podjęcia przez organy ścigania czynności procesowych ingerujących bezpośrednio w prawa i wolności sędziego, identyfikowanych jako środki przymusu, jak np. przeszukanie czy zatrzymanie rzeczy. Działania takie zmierzają bowiem bezpośrednio do pociągnięcia sędziego do odpowiedzialności karnej. Przeprowadzenie takich czynności procesowych bez zgody sądu dyscyplinarnego oznaczałoby, że gwarancje związane z immunitetem sędziowskim mają charakter iluzoryczny. Rada przypomina również, że sędzia nie może być zatrzymany lub aresztowany. Zakaz ten nie dotyczy ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa. Zatrzymanie sędziego jest dopuszczalne wyłącznie, jeżeli jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się prezesa właściwego miejscowo sądu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. Krajowa Rada Prokuratorów o stanowisku Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie zagrożeń niezawisłości sędziowskiej związanych z działalnością prokuratury.
 PROKURATORSKA DEZAPROBATA
     Dziś (14 lutego 2017 roku) odbyło się posiedzenie Krajowej Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym. Członkowie KRP podjęli na nim uchwałę w sprawie stanowiska Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 10 lutego 2017 roku w przedmiocie zagrożeń niezawisłości sędziowskiej związanych z działalnością prokuratury. W uchwale podkreślono, że Krajowa Rada Prokuratorów z dezaprobatą przyjęła stanowisko Krajowej Rady Sądownictwa. Podważa ono zasady legalizmu i równości wobec prawa, stanowiące fundamenty sprawiedliwego procesu karnego, bez których nie może prawidłowo funkcjonować demokratyczne państwo prawne. Członkowie Krajowej Rady Prokuratorów zwrócili uwagę, że obowiązkiem każdego organu państwa, w myśl Konstytucji, jest działanie na podstawie i w granicach prawa. Funkcjonariusze publiczni, którzy w sposób oczywisty naruszają te reguły, powinni ponieść odpowiedzialność stosowną do stopnia ich zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu. Żadna grupa społeczna nie powinna stawiać siebie ponad prawem. Żaden funkcjonariusz państwa nie może też być zwolniony z odpowiedzialności karnej ze względu na zajmowane stanowisko czy pełnioną funkcję. Szczególne uprawnienia władzy sądowniczej nie oznaczają, że osoby wydające orzeczenia w imieniu państwa, same są zwolnione z obowiązku przestrzegania przepisów prawa i nie mogą ponosić konsekwencji jego naruszenia. - Zasada legalizmu, obowiązująca w polskim procesie karnym, nakazuje, by organ powołany do ścigania przestępstw wszczął i przeprowadził postępowanie przygotowawcze w każdym przypadku, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa – podkreślono w uchwale. W opinii Krajowej Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym nie sposób zaakceptować poglądu KRS, że zaskarżalność orzeczenia sądowego oznacza niemożność oceny decyzji procesowej sędziego przez pryzmat przepisów Kodeksu karnego. Doktryna prawa karnego wypracowała pojęcie zbrodni sądowej, a więc takiego zachowania sędziego, które stanowi przestępstwo dokonane przy wydawaniu orzeczenia. Uchylenie rozstrzygnięcia sądowego stanowiącego przestępstwo nie może zwalniać z odpowiedzialności karnej za czyn realizujący znamiona przestępstwa. Członkowie Krajowej Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym zwrócili uwagę, że stanowisko KRS z 10 lutego 2017 roku ingeruje w czynności prokuratury, której zadaniem jest ściganie przestępstw. Co ważne KRS nie posiada uprawnień w tym zakresie, w szczególności określonych w art. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o Krajowej Radzie Sądownictwa.
Dział Prasowy Prokuratura Krajowa
OŚWIADCZENIE 4 STOWARZYSZEŃ SĘDZIOWESKICH
      12 lutego 2017 r. cztery stowarzyszenia sędziowskie przyjęły następujące stanowisko w przedmiocie zagrożeń niezawisłości sędziowskiej związanych z działalnością prokuratury. Oto stanowisko stowarzyszeń sędziowskich w przedmiocie zagrożeń niezawisłości sędziowskiej związanych z działalnością prokuratury: Wyrażamy zaniepokojenie w związkuz doniesieniami medialnymi dotyczącymi przebiegu procesu z oskarżenia ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry i jego rodziny. Tuż przed zakończeniem tego procesu prokurator wszczął postępowanie karne dotyczące decyzji procesowej sędziego i powołując się na ten fakt złożył wniosek o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie śmierci Jerzego Ziobry. Takie działanie stanowi oczywistą i bezprecedensową próbę nacisku na niezawisłego sędziego. Do tej pory podobne zachowania były stosowane wyłącznie przez strony zmierzające do nieuzasadnionego przedłużania postępowań sądowych. W przypadku zmiany sędziego proces karny musi toczyć się od początku. Popieramy również stanowisko Krajowej Rady Sądownictwa z 10 lutego 2017 r. w przedmiocie zagrożeń niezawisłości sędziowskiej związanych z działalnością prokuratury.
 Zarządy: Stowarzyszenia Sędziów Polskich „IUSTITIA” Stowarzyszenia Sędziów Themis Stowarzyszenia Sędziów Rodzinnych Stowarzyszenia Sędziów Rodzinnych w Polsce Pro Familia
     
     
Data: 17.02.2017, godzina: 09:44:00.


Moja kancelaria

Profesor Jadwiga Staniszkis uważa, że rząd PiS jest niebezpieczny. Socjolog bez ogródek mówi

Tylko 33 słów potrzebował premier Donald Tusk, aby podsumować dwa lata rządów PiS. Trudno o bardziej trafną opinię. Oto wpis:

 

Sędzia Waldemar Żurek bardzo krytycznie ocenił projekt dot. Izby Dyscyplinarnej w Sądzie Najwyższym,

Tacy ludzie jak Frasyniuk i Wałęsa, a nie Kaczyński, poświęcając swoją wolność, doprowadzili do przemian – mówi prof. Monika Płatek

Adw. prof. Maciej Gutowski odpowiada na pytanie "czy Trybunał orzekający w swojej sprawie nadal jest konstytucyjny?"

Jacek Trela, prezes Naczelnej Rady Adwokackiej :My, adwokaci, na szczęście jesteśmy niezależni.

Prof. dr. hab. Stanisław Biernat: prezydent i osoba kierująca trybunałem w ogóle nie wiedzą o istnieniu  orzecznictwa trybunału.

Biskup Tadeusz Pieronek: Mam wielką obawę, że w Polsce duchowieństwo i biskupi, jak gdyby zmierzali do tego, żeby

Magda Jethon rozmawia prof. Ewą Łętowską o reformie wymiaru sprawiedliwości dokonywanej  przez Prawo i Sprawiedliwość.


Rubryka porad prawnych
Wierzytelności na sprzedaż

Podstawa: umowa z dnia 20.03.2009
Miejscowość: Poznań
Województwo: wielkopolskie
Branża:
Wartość wierzytelności bez odsetek: 40500 zł
Cena sprzedaży: Do negocjacji
Podstawa: Umowa
Zabezpieczenie: Brak
Uwagi: Uznanie Długu z dnia 27.10.2009

Wierzyciel:
Nazwa: Rafał Gorączniak
Adres: 60-506 Poznań, Wawrzyniaka 19
Telefon 1: 61 2212521
Telefon 2: 61 6710100
Fax: 61 6242799
E-mail: rg@gremedia.pl
Licytacje komornicze

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu Bartosz Guzik działając na podstawie art. 953 kpc podaje do publicznej wiadomości, że 15-09-2015 o godzinie 11:00 w budynku Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z siedzibą przy ul. Kamiennogórska 26, 60-179 Poznań, pokój 324, odbędzie się pierwsza licytacja, należącej do dłużnika nieruchomości: spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr 33, położonego w Poznaniu przy ul. Bonin 24,

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Poznań-Stare Miasto w Poznaniu Ewa Glabus na podstawie art. 953 kpc podaje do publicznej wiadomości, że w dniu 16-09-2015 o godz. 10:00 w budynku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z siedzibą przy ul. Młyńska 1a/-, 61-729 Poznań, pokój 5, odbędzie się pierwsza licytacja ułamkowej części nieruchomości należącej do dłużnika:
Szczypta soli

"Ja, Robert Gabriel Mugabe, składam formalnie natychmiastową rezygnację z funkcji prezydenta Zimbabwe" - to zdanie z listu przejdzie do historii byłej angielskiej kolonii. Po 37 latach rządów we wtorek po południu przewodniczący parlamentu w Harare, niedługo po rozpoczęciu procedury impeachmentu Mugabego, poinformował o decyzji 93-letniego despoty. Mugabe zrezygnował z funkcji, pisząc krótki list. Informację o rezygnacji przekazał prowadzący obrady Jacob Mudenda. Odczytaniu tych słów towarzyszyły "okrzyki dzikiej radości"

Roman Giertych napisał był list do arcybiskupa Wiktora Skworca w sprawie artykułu księdza w „Gościu Niedzielnym” odnoszącego się do słów przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska. Szanowny Księże Arcybiskupie! Przeczytałem z uwagą artykuł, który był przyczyną skandalu w ostatnich dniach wynikłego z użycia słów, które nie licują nie tylko z gazetą katolicką, ale w ogóle z jakąkolwiek gazetą. I list niniejszy nie odnosi się do haniebnego tytułu, za który redakcja Gościa Niedzielnego przeprosiła
Porady, Listy, Komunikaty

W okresie od listopada 2017 r. do stycznia 2018 r. pięć poznańskich urzędów skarbowych wraz z Izbą Administracji Skarbowej w Poznaniu

Czy dziś, przy bardzo wyraźnych podziałach tożsamościowych jesteśmy w stanie osiągnąć kompromis co do wspólnego systemu wartości?

4 grudnia to termin egzaminu dla osób ubiegających się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego