15 maja 2012 r. odbyło się doroczne posiedzenie Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Sądu Najwyższego poświęcone informacji o działalności Sądu Najwyższego w roku 2011. W posiedzeniu wzięli udział: prezydent RP Bronisław Komorowski, przedstawiciele najwyższych władz państwowych i instytucji wymiaru sprawiedliwości. W liczącym 146 stron raporcie, czytamy m.in: Rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w 2011 r., podobnie jak w latach poprzednich, dotyczyły bardzo różnych zagadnień, co z jednej strony wynikało z ustanawiania nowych regulacji prawnych, z drugiej natomiast było następstwem społecznych, gospodarczych i politycznych uwarunkowań, które niejednokrotnie powodowały trudności w stosowaniu przepisów w praktyce sądowej. Stąd też istotny fragment działalności Sądu Najwyższego niezmiennie stanowiło udzielanie odpowiedzi na konkretne i abstrakcyjne pytania prawne, w których wyjaśniano kwestie związane interpretacją i stosowaniem prawa.
Różnorodny charakter miało także orzecznictwo w sprawach kasacyjnych. Znajdowały w nim odzwierciedlenie najistotniejsze problemy interpretacyjne. Niestety, pomimo upływu wielu lat od wprowadzenia instytucji kasacji, w dalszym ciągu utrzymywał się stosunkowo wysoki odsetek skarg uznanych za oczywiście bezzasadne.
W praktyce Sądu Najwyższego coraz częściej konieczne jest odwoływanie się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, Trybunału Praw Człowieka, a zwłaszcza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które brane jest pod uwagę przy rozstrzyganiu poszczególnych spraw w granicach przysługującej Sądowi Najwyższemu niezależności interpretacyjnej. Na podejmowanie rozstrzygnięć Sądu Najwyższego miało również wpływ prawo Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy wyjaśniał wiele problemów procesowych związanych z jurysdykcją krajową w międzynarodowym obrocie gospodarczym, gdzie wprawdzie pierwszeństwo miały przepisy umów międzynarodowych (art. 91 ust. 2 Konstytucji), jednakże konieczne było zbadanie właściwości i ?konkurencyjności? przepisów konwencji oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, a także orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

