Kara nałożona na Polskę za niewykonanie zabezpieczenia TSUE w sprawie (C-204/21) dotyczącego systemu dyscyplinarnego sędziów wynosi 100 000 000 EURO!
11.02.2022
Najdroższy minister Zbigniew Ziobro pozbawił Polaków tych ogromnych pieniędzy! Komentuje sędzia Michał Lewoc z Iustitia Oddział we Wrocławiu: bierność rządu w sprawie wykonania tego orzeczenia i na co można by przeznaczyć te środki. Gdy patrzę na rosnącą z dnia na dzień wysokość kary grzywny za uchylanie się od wykonania orzeczenia TSUE, gotuje się we mnie! To my wraz z przerażonymi rodzicami zbieramy grosz do grosza na ciężko chore dzieci z chorobami nowotworowymi, a rządzący nic sobie z nie robią z ogromnej kary! Im nie brakuje. Nie z ich kieszeni wszyscy płacimy za skutki niszczenia przez nich praworządności! Za te pieniądze można byłoby uratować tyle ludzkich istnień! Nie można inaczej powiedzieć, jak tylko: – To skandal i granda! Należałoby regresem obciążyć finansowo wszystkie osoby odpowiedzialne za brak wykonania orzeczeń TSUE. Tak po prostu. Sprawiedliwie! -konkluduje sędzia Michał Lewoc.
PRZYPOMINAMY w postanowieniu z 14 lipca 2021 r. (C-204/21) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zobowiązał Polskę do:
a) zawieszenia,
– po pierwsze, stosowania przepisów art. 27 § 1 pkt 1a ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, zmienionej ustawą z 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw,
na podstawie których Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego jest właściwa do orzekania w pierwszej i w drugiej instancji w sprawach o zezwolenie na pociągnięcie sędziów i asesorów sądowych do odpowiedzialności karnej, na ich tymczasowe aresztowanie, zatrzymanie lub przymusowe doprowadzenie, oraz,
-po drugie, do zawieszenia skutków wydanych już na podstawie tego artykułu uchwał Izby Dyscyplinarnej zezwalających na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej lub jego zatrzymanie, (sędziowie zawieszeni, w momencie wydania postanowienia, Paweł Juszczyszyn i Igor Tuleya powinni wrócić do pracy!
– a także do powstrzymania się od przekazania spraw określonych w wyżej wskazanym artykule do rozpoznania przez organ sądowy, który nie spełnia wymogów niezależności, wskazanych w szczególności w wyroku TSUE z 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18);
b) zawieszenia stosowania przepisów art. 27 § 1 pkt 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, na podstawie których Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego jest właściwa do orzekania w sprawach dotyczących statusu sędziów Sądu Najwyższego i pełnienia przez nich urzędu, w szczególności w sprawach z zakresu prawa dotyczących sędziów Sądu Najwyższego i w sprawach z zakresu przeniesienia sędziego Sądu Najwyższego w stan spoczynku oraz do powstrzymania się od przekazania wyżej wymienionych spraw do rozpoznania przez organ sądowy, który nie spełnia wymogów niezależności, wskazanych w szczególności w wyroku TSUE z 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18);
c) zawieszenia stosowania przepisów art. 107 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie
Najwyższym oraz niektórych innych ustaw i art. 72 § 1 pkt 1-3 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, zezwalających na pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów za badanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art.19 ust.1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej;
d) zawieszenia stosowania przepisów art. 42a §§ 1 i 2 i art. 55 § 4 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, w zmienionym brzmieniu, art. 26 § 3, a także art. 29 §§ 2 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, oraz art. 5 §§ 1a i 1b ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, jak również art. 8 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw w zakresie, w jakim uznają za niedopuszczalne, aby sądy krajowe badały spełnienie wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art.19 ust.1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych;
e) zawieszenia stosowania § 2, 4-6 i art. 82 §§ 2-5 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu.
Powyższe fragmenty pochodzą z uzasadnienia projektu ustawy przywracającej praworządność, JEDYNEGO PROJEKTU, który spowoduje nie naliczanie kary i odblokuje środki dla Polski z funduszu odbudowy.
Przygotowany przez Stowarzyszenie Sędziów Polskich #Iustitia i 
ostatecznie opracowany w ramach inicjatywy organizacji obywatelskich i partii opozycyjnych „Porozumienie dla Praworządności” został wniesiony do Sejmu 8 lutego 2022 r. dostępne na naszej stronie pod linkiem:
