Wokanda polska w Luksemburgu: 10– 18 czerwca w Trybunale Sprawiedliwości i Sądzie Unii Europejskiej. Czwartek, 18 czerwca 2026 r. Wyrok w sprawie C-232/25 Idziski
Pytania prejudycjalne Sądu Najwyższego dotyczą wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych.

Ich sednem jest ustalenie jurysdykcji sądów w sprawie o naruszenie dóbr osobistych przez treści zawarte w niemieckim serialu emitowanym w kilku państwach członkowskich. Powodami są żołnierz Armii Krajowej, były więzień obozu Auschwitz-Birkenau i powstaniec warszawski, oraz stowarzyszenie zrzeszające weteranów II wojny światowej. W ich ocenie, wspomniany serial ukazuje żołnierzy polskiej formacji wojskowej jako antysemitów i nacjonalistów współpracujących z Niemcami w Holokauście, co narusza dobra osobiste powodów, takie jak prawo do dumy narodowej, prawo do niezakłamanej historii, prawo do godności i dobrego imienia, a także prawo do znaku – symbolu.
Pozwani podnieśli zarzut braku jurysdykcji sądów polskich, twierdząc, że właściwe są sądy niemieckie jako sądy miejsca ich zamieszkania. Sądy I i II instancji w Polsce oddaliły ten zarzut, uznając swoją jurysdykcję, natomiast w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy powziął wątpliwości co do wykładni art. 5 pkt 3 rozporządzenia nr 44/2001 (Bruksela I), dotyczącego jurysdykcji w sprawach czynów niedozwolonych.
Sąd Najwyższy zwrócił się do Trybunału o wyjaśnienie, czy sądy państwa członkowskiego, w którym doszło do emisji filmu i w którym powodowie mają centrum swoich interesów życiowych, mogą orzekać zarówno o roszczeniach niepieniężnych (takich jak przeprosiny czy inne środki usuwające skutki naruszenia), jak i o zadośćuczynieniu obejmującym całość krzywdy, w tym wynikającej z rozpowszechniania filmu w innych państwach członkowskich.
W szczególności SN pyta, czy znaczenie treści filmu w kontekście historycznym, kulturowym i społecznym danego państwa oraz możliwość pośredniej identyfikacji poszkodowanych jako członków określonej, historycznej formacji wojskowej uzasadniają przyznanie sądom tego państwa pełnej jurysdykcji.
Komunikat prasowy zostanie opublikowany po ogłoszeniu wyroku.
Źródło:monitorkonstytucyjny.ue

