Finansowanie pomostowe
Strona główna / Korporacje prawnicze i trybunały / Dyskusja o modelu prokuratury

Dyskusja o modelu prokuratury

Rada Główna Związku Zawodowego Prokuratorów i Pracowników Prokuratury RP wydała kolejną opinię na temat rządowego projektu ustawy Prawo o prokuraturze z dnia 4 lipca 2013. Jest to kolejna ? czwarta wersja projektu ale wiadomo już że MS przygotowało następną. Opinia skupia się ona wyłączenie na nowych rozwiązaniach projektu.
Związek zauważa, iż projekt w niewystarczający sposób uwzględnia potrzeby wynikające z konieczności organizacyjnego dostosowania prokuratury do wymogów kontradyktoryjnego procesu karnego, a także wnioski i rekomendacje z opracowania ?Obciążenie powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury i prokuratorów postępowaniami przygotowawczymi w 2011 r.? autorstwa dr Karoliny Kremens i dr Wojciecha Jasińskiego z Uniwersytetu Wrocławskiego. Raport ten został stworzony na zlecenie Ministerstwa Sprawiedliwości. Zaniepokojenie Związku budzi fakt wąskiego określenia właściwości rzeczowej prokuratur okręgowych oraz odstępstwa od zasady obowiązkowego referatu oskarżycielskiego dla każdego prokuratora. Wyjątki od tej zasady umożliwią jej łatwe obchodzenie poprzez incydentalne kierowanie prokuratorów na wokandy sądowe.
Jak wynika z opinii ZZP i PP RP błędnym jest przywrócenie kompetencji KRS do wskazywania kandydatów na Prokuratora Generalnego. Za niezrozumiały uznać natomiast należy powrót do koncepcji wyłaniania kandydatów na Prokuratora Generalnego przez Krajową Radę Sądownictwa. Stosownie do treści art. 186 Konstytucji RP Krajowa Rada Sądownictwa stoi na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów. W związku z powyższym Krajowa Rada Sądownictwa powinna skupiać się w swojej działalności na celach zakreślanych przez Konstytucję. Z całą pewnością takim celem nie jest wyłanianie kandydatów na Prokuratora Generalnego, a więc czynność ingerująca w działalność organu nie umiejscowionego w strukturze organizacyjnej władzy sądowniczej. Tak skonstruowana prerogatywa Krajowej Rady Sądownictwa stanowi praktycznie jedyny wyłom w katalogach kompetencji zawartych w art. 3 Ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa. Wszystkie zawarte w nich prerogatywy mieszczą się w zasadzie w przestrzeni władzy sądowniczej. De lege lata jedynym wyjątkiem jest kompetencja, o której mowa w art. 3 ust 2 pkt 6 Ustawy. Takie usytuowanie tej kompetencji może budzić wątpliwości w zakresie konstytucyjności projektowanego rozwiązania, jako przejawu nie mającej uzasadnienia ingerencji władzy sądowniczej w działania organu, którego usytuowanie ustrojowe mieści się w kategorii organu ochrony prawnej.
Na aprobatę zasługuje natomiast wprowadzenie instytucji skargi na naruszenie niezależności do Krajowej Rady Prokuratury. Kompetencje tej ostatniej winny zostać znacznie zredukowane, tak aby KRP nie musiała zajmować się sprawami kadrowymi. Opinia odnosi się również do pomysłu redukcji wynagrodzenia prokuratorów przybywających na L4 do 80 %.
Pełne stanowisko na stronach internetowych związku.

Sprawdź także

Wiążące prawo Europy

Podpisy pod apelem sędziów w sprawie wykonania orzeczeń trybunałów europejskich i systemu powołań sędziowskich My, …