Finansowanie pomostowe
Strona główna / Aktualności / TSUE wysłuchał PiS i KE

TSUE wysłuchał PiS i KE

Wobec sędziów, którzy stosują w Polsce prawo europejskie, stosowane są represje – mówili w TSUE w Luksemburgu przedstawiciele Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia” po rozprawie ws. wniosku KE o tymczasowe zawieszenie Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.

Sędzia Paweł Juszczyszyn /Piotr Molecki /East News

Sędzia Paweł Juszczyszyn /Piotr Molecki /East News

W Trybunale Sprawiedliwości UE w Luksemburgu po około dwóch godzinach zakończyło się w poniedziałek wysłuchanie stron w sprawie wniosku Komisji Europejskiej o tymczasowe zawieszenie działalności Izby Dyscyplinarnej polskiego Sądu Najwyższego. Polski rząd podtrzymał swoje stanowisko w sprawie braku uzasadnienia dla tego wniosku KE. Komisja stwierdziła, że Izba Dyscyplinarna nie może być uznana za organ niezależny i bezstronny.

Przedstawiciele „Iustitii” przyjechali do Luksemburga w charakterze obserwatorów.

Monika Frąckowiak ze Stowarzyszenia powiedziała na konferencji, że wniosek KE w sprawie środków tymczasowych „wynikał z faktów”. „Wynikał z czynności, podejmowanych przez Izbę Dyscyplinarną, jak też i rzeczników dyscyplinarnych w stosunku do sędziów stosujących bezpośrednio orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości z 19 listopada 2019 r. Z uwagi na tę falę represji wobec sędziów, którzy stosują prawo europejskie, ten wniosek się pojawił” – wskazała.

Dodała, że sędzia Paweł Juszczyszyn „został zawieszony w czynnościach właśnie przez Izbę Dyscyplinarną z uwagi na to, że dociekał, czy sędzia powołany przez nowy KRS jest rzeczywiście sędzią niezależnym i został powołany prawidłowo”.

„Namacalny dowód działania Izby Dyscyplinarnej”

Juszczyszyn stwierdził, że sam jest „namacalnym dowodem tego, jak działa Izba Dyscyplinarna”.

„Zostałem odsunięty od orzekania z obniżeniem niemal połowy wynagrodzenia za wykonanie orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE. Działania podjęte wobec mnie i wielu sędziów, które są opisane w raporcie 'Iustitii’ pt. 'Wymiar sprawiedliwości pod presją’, mają przede wszystkim wywołać efekt mrożący. One nie tylko uderzają w tych sędziów europejskich, którzy już bezpośredni są dotknięci represjami, ale mają spowodować ograniczenia działalności niezależnej, niezawisłej przez innych sędziów” – powiedział Juszczyszyn.

Dalkowska: Wniosek nie był poparty żadnymi faktami

Wiceminister sprawiedliwości Anna Dalkowska, która podczas rozprawy reprezentowała stronę polską, powiedziała dziennikarzom, że w jej opinii wiele kwestii dotyczących wymiaru sprawiedliwości w Polsce jest nie do końca znanych sędziom TSUE, ale też unijnym instytucjom. Dlatego – jak tłumaczyła wiceminister – przedstawiła statystyki na temat spraw rozpatrywanych przed Izbą Dyscyplinarną i sposobu powoływania sędziów.

„Wniosek KE nie był poparty żadnymi faktami. To były okoliczności natury ogólnej, które odwoływały się do utartych pojęć w zakresie braku niezależności sądu” – zaznaczyła wiceminister.

Przedstawiciele SSP Iustitia przed rozpoczęciem wysłuchania stron w TSUE

Dalkowska dodała, że przed Izbą Dyscyplinarną nie toczą się rozprawy dotyczące zadawania pytań prawnych, czy do TK, czy do TSUE. Powiedziała też, że ma wrażenie, że sędziowie TSUE nie mieli świadomości co do tego, że zakres właściwości Izby Dyscyplinarnej to nie są tylko sprawy dyscyplinarne sędziów, ale też innych zawodów prawniczych w Polsce.

TSUE nie jest związany żadnymi terminami, jeśli chodzi o wydanie orzeczenia w sprawie środków tymczasowych. Źródło w TSUE powiedziało PAP, że orzeczenie zostanie wydane „w najbliższym czasie”. „Biorąc pod uwagę, że jest to wniosek o środki tymczasowe, jest to raczej kwestia tygodni niż miesięcy” – wskazało

Czytaj więcej na https://fakty.interia.pl/raporty/raport-unia-europejska/polska-w-ue/news-przedstawiciele-iustitii-w-tsue-w-polsce-wobec-sedziow-stoso,nId,4371630#utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

***

Skarga wniesiona w dniu 25 października 2019 r. – Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-791/19)

(2019/C 413/44)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawicieli: K. Banks, H. Krämer, S. L. Kalėda, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania strony skarżącej

. 1. Stwierdzenie, że: — dopuszczając, aby treść orzeczeń sądowych mogła być kwalifikowana jako przewinienie dyscyplinarne, wobec sędziów sądów powszechnych (art. 107 § 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 97 § 1 i 3 ustawy o Sądzie Najwyższym), — nie zapewniając niezależności i bezstronności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, do której właściwości należy kontrola decyzji wydanych w postępowaniach dyscyplinarnych wobec sędziów (art. 3 pkt 5, art. 27 i art. 73 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, w związku z art. 9a ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa), — przyznając Prezesowi Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego prawo do dyskrecjonalnego wyznaczania właściwego sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji w sprawach sędziów sądów powszechnych (art. 110 § 3 i art. 114 § 7 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym nie zapewniając, aby sprawę dyscyplinarną rozstrzygał sąd „ustanowiony na mocy ustawy” oraz — przyznając Ministrowi Sprawiedliwości kompetencję do powołania Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości (art. 112b ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym nie zapewniając, aby sprawy dyscyplinarne wobec sędziów sądów powszechnych zostały rozpoznane w rozsądnym terminie, a także przewidując, że: czynności związane z wyznaczeniem obrońcy oraz podjęciem przez niego obrony nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego (art. 113a ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych) oraz, że sąd dyscyplinarny prowadzi postępowanie pomimo usprawiedliwionej nieobecności zawiadomionego obwinionego lub jego obrońcy (art. 115a § 3 ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych), a tym samym nie zapewniając prawa do obrony obwinionych sędziów sądów powszechnych, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE, a także, że: — dopuszczając, aby prawo sądów do kierowania do Trybunału Sprawiedliwości wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym było ograniczone przez możliwość wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 267 akapit drugi i trzeci TFUE.
2. Obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Po pierwsze, w przedmiocie naruszenia art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE, Komisja podnosi, że kwestionowane przepisy (i) dopuszczają, aby treść orzeczeń sądowych mogła być kwalifikowana jako przewinienie dyscyplinarne, (ii) nie zapewniają niezależności i bezstronności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, do której właściwości należy kontrola decyzji wydanych w postępowaniach dyscyplinarnych, (iii) przyznają Prezesowi Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego prawo do dyskrecjonalnego wyznaczania właściwego sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji w sprawach sędziów sądów powszechnych, tym samym nie zapewniając, aby sprawę dyscyplinarną rozstrzygał sąd „ustanowiony na mocy ustawy”, (iv) nie zapewniają, aby sprawy dyscyplinarne wobec sędziów sądów powszechnych zostały rozpoznane w rozsądnym terminie, a także nie gwarantują prawa obwinionego sędziego do obrony.

Po drugie, w przedmiocie naruszenia art. 267 akapit drugi i trzeci TFUE, Komisja podnosi, że sporne przepisy krajowe dopuszczają, aby prawo sądów do kierowania do Trybunału Sprawiedliwości wniosków prejudycjalnych było ograniczone przez możliwość wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

Źródło: SSP Iustitia

Sprawdź także

Żądania Themis

Stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Sędziów Themis w sprawie wykonania wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 16 …