Najnowsze informacje
Finansowanie pomostowe
Strona główna / Korporacje prawnicze i trybunały / PISIzba SN:” TSUE się myli”

PISIzba SN:” TSUE się myli”

Jak informowaliśmy dr Adam Bodnar, Rzecznik Praw Obywatelskich zakwestionował prawo Izby Dyscyplinarej SN do podejmowania jakiejkolwiek dzial;ności w związku z tzw. zabezpieczeniem wydanym przez Trybunał Sprawiedliwości unii Europejskiej.
Obaw tych nie podziela PiSIzba SN. Oto pismo Pierwszego Prezesa SN do Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie działalności orzeczniczej Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego
19 czerwca 2020 r.

W związku z zainteresowaniem działalnością orzeczniczą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego publikujemy odpowiedź Pierwszego Prezesa Sadu Najwyższego do Rzecznika Praw Obywatelskich w tej sprawie.

W piśmie z 9 czerwca 2020 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego wskazuje m.in., że porównanie przedmiotu skargi Komisji Europejskiej o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz wniosku o zastosowanie środków tymczasowych skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości UE jednoznacznie dowodzi, że wniosek ten miał za przedmiot wyłącznie właściwość Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych sędziów w pierwszej i drugiej instancji.

Podstawową funkcją udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości UE środków tymczasowych było zabezpieczenie sędziów krajowych przed ingerencją wynikającą z działania Izby Dyscyplinarnej w sferę ich niezawisłości oraz przed wykorzystywaniem systemu „odpowiedzialności dyscyplinarnej” do politycznej kontroli treści orzeczeń sądowych.

Prof. Małgorzata Manowska zwraca uwagę, że kompetencje Izby Dyscyplinarnej SN w zakresie spraw o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów prokuratury nie pozostają z tak rozumianym celem postanowienia TSUE z 8 kwietnia 2020 r. w stosunku krzyżowania się.

Dążenie do rozszerzenia skutków postanowienia zabezpieczającego na inne niż dyscyplinarne postępowania należące do właściwości Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, w tym zwłaszcza postępowanie o uchylenie immunitetu sędziowskiego, jest nie tylko nieuprawnione w świetle treści postanowienia TSUE z 8 kwietnia 2020 r., ale także nieuzasadnione z uwagi na odmienny charakter postępowań „immunitetowych”.

Pierwszy Prezes SN przypomina, że postępowanie w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lub tymczasowe aresztowanie sędziów nie jest postępowaniem rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej. Przedmiotem postępowania o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej jest jedynie ustalenie czy wersja wydarzeń przedstawiona przez oskarżyciela we wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej jest wystarczająco uprawdopodobniona.

Prof. Małgorzata Manowska wskazuje, że krytycznie oceniane przez Rzecznika Praw Obywatelskich postanowienie Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej dnia 9 kwietnia 2020 r., sygn. I DO 16/20 (zob. Komunikat Rzecznika Prasowego Izby Dyscyplinarnej SN z 10 kwietnia br.), odnosi się do stanu faktycznego, w którym Prokurator Rejonowy wniósł do Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego, któremu w prowadzonym śledztwie prokurator zamierza przedstawić zarzut popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. Nie jest to zatem postępowanie dyscyplinarne, do którego odnosi się postanowienie TSUE z 8 kwietnia 2020 r., lecz postępowanie o uchylenie immunitetu sędziowskiego przez wyrażenie zgody na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.

Sprawdź także

Cykliczny strajk zaczęty

18 stycznia (poniedziałek) będzie pierwszym dniem akcji protestacyjnej sędziów. Sędziowie żądają przywrócenia do pracy zawieszonych …